Thursday, 8 February 2018

വിഷനീല

വിഷനീല
..............

കടും ബ്രൗണില്‍
''ഒലിവ് ബ്ളാക്കി''ന്‍റെ നിഗൂഢത ചാലിച്ചപ്പോള്‍
ക്യാന്‍വാസില്‍
നിന്‍റെ   ഇരുള്‍ക്കൂടാരം പുളഞ്ഞു..
............................................
.....ഇടംകാല്‍ മടമ്പിലൊരിഴയല്‍!
നിന്‍റെ കരിശല്‍ക്കങ്ങളെന്തു സുഖദം..

പടര്‍ന്നിഴയുന്ന പാണലില്, ചേരില് 
ആ പഴമൂണിപ്പാലയില്.,എരുക്കില്
നിന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ  ഹരിതകം വരയാന്‍
ഞാന്‍ പച്ചയുടെ  നിറഭേദം
''ടെറാ വെര്‍ട്ട ''ചാലിച്ചു..
.................................
....നീ ഫണമൊരുക്കണ്ട.
ആ കരിനീലയേറ്റാന്‍
ഇന്നെനിക്ക് മനസ്സില്ല..

നീ ഊളിയിടുന്ന
കരിയിലപ്പറ്റങ്ങള്‍ക്കിനി
''ബിസ്റ്റര്‍ ബ്രൗണി''ന്‍റെ തനിമയൊഴുക്കണം,
നിന്‍റെ നിമ്നോന്നതങ്ങള് പതിഞ്ഞ
ഇളംപൂഴിക്കൊരു സ്ളൈറ്റ് '' സിയന്ന ബ്രൗണി''ന്‍റെ
മണ്ണത്തം  ചാര്‍ത്തണം...
..................................................
....ഇന്നത്തെ എന്‍റെ നട്ടുച്ച സ്വപ്നത്തില്‍
നിറയെ നിന്‍റെ വിഷപ്പല്ലുകളുടെ
ചാരുതയായിരുന്നു..

''കൊബാള്‍ട്ട് ബ്ളൂ''വിനെന്നും
ആകാശത്തിന്‍റെ   ലയഭംഗിയാണ്,
നിന്‍റെ   മേല്‍ക്കൂര കടുപ്പിക്കാന്‍
ഞാനതില് ''കാര്‍ബണ്‍ ബ്ളാക്കി''ന്‍റെ ഗാഢത ചേര്‍ക്കും
.....    .,.....,.  നിന്‍റെ ഉടലിപ്പോള്‍
സ്നിഗ്ദ്ധമൊരു ‍പാദസരച്ചുറ്റ്.
   നീ എന്നെ കൊത്തുമോ?

നിന്‍റെ വന്യസ്ഥലിയിലെ
കത്തിയുതിര്‍ന്ന തിരിനാമ്പുകള്‍ക്ക്
''വെര്‍മില്യോണി''ന്‍റെ  ചുവപ്പുരഹസ്യം കൊടുത്തതിനെ
''വെല്‍ഡ് യെല്ലോ''യുടെ   മൂര്‍ച്ചകൊണ്ടറ്റം കൂര്‍പ്പിക്കും..
''യുറേനിയം മഞ്ഞ''യില്
മഞ്ഞളലിഞ്ഞെഴുന്ന നിന്‍റെയുടല്‍രൂപങ്ങളിലെ
പച്ചപ്പായല് തെളിഞ്ഞുനില്‍ക്കും.....,..

...,....,,..................
നീയൊന്നുയര്‍ന്നുപൊങ്ങി,തല നീട്ടി..
ആ കണ്ണുകള്‍, രണ്ട് ജീര്‍ണതകള്‍,
   എന്‍റെ മൃതിയുഴിയുന്ന പോലെ..

ഈ ജനലഴിക്കരികിലെ
കറുകപ്പൊന്ത,
നവോത്ഥാനത്തിന്‍റെ ''വിറിഡിയന്‍ ഗ്രീനി''ല്‍
പടമുരിഞ്ഞെറിഞ്ഞ നിന്‍റെ
പൂര്‍വ്വാശ്രമത്തിന്‍റെ ഗാഥകള്‍ പാടും..
   ആ നാവോറേറ്റുന്ന പുള്ളോന്‍വീണകളെ
''സെപ്യ ബ്രൗണി''ന്‍റെ  കടുംരാശിയാല്‍ ഞാന്‍
സമ്മോഹിപ്പിക്കും......
നിന്‍റെ തിടുക്കത്തിലുമെന്തൊരു
ലാസ്യമാണ്!

എന്‍റെ   ബ്രഷ്ബ്രസ്സല്‍സ്
നിന്‍റെ ഉടല്‍വളവുകളില്‍ പുളയണം.
ഈ ക്യാന്‍വാസില്‍ നീ
നിഗൂഢമയക്കത്തിലാഴുന്ന
   നിന്‍റെ കനവിറ്റുന്ന, രതിയുണരുന്ന,
പകലെത്താത്ത,പച്ച കറുത്ത
ഊഷരസങ്കേതം വിടരണം..
നിന്‍റെ സീല്‍ക്കാരം, കനല്‍‍ചുവപ്പാണ്,
ആ രൗദ്രദംശങ്ങള്‍‍, നീല ഖരീഭവിച്ച
'' സെറിലിയന്‍ ബ്ളൂ'' വായി  കൊത്താനായുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ പകയുതിരുന്നയാ തീക്കണ്ണില്‍
''ഓക്കര്‍ റെഡി''ന്‍റെ  ധാര്‍ഷ്ട്യം നിറയ്ക്കും..
സര്‍വ്വമിതില്‍ വരയണമെനിക്ക്..
ചായത്തട്ടില്‍ ഭ്രാന്തം
ഞാന്‍ നിന്‍റെ നിറക്കൂട്ടൊരുക്കട്ടെ..
വിരുദ്ധവര്‍ണങ്ങളെ ഇണ ചേര്‍ക്കട്ടെ,
നിറഭേദങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി ക്യാന്‍വാസില്‍
നിന്‍റെ ചുരുള്‍ വഴികള്‍ക്ക്  ചാലു കീറട്ടെ..

തെല്ലിട  നീ ആ വിഷനീല വിഴുങ്ങുക
കറുംപത്തി താഴ്ത്തുക,
എന്‍റെ   ബ്രഷ് വരപ്പാടുകളില്‍
കായല്‍പച്ചയുടെ
അഗാധനീലയുടെ
തീച്ചുവപ്പിന്‍റെ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍  പകരുക..
പൗരാണികതയുടെ    ''ഗ്രേ ടോണ്‍'' ഭിത്തിയില്‍ നിന്ന്
എന്‍റെ ഹൃദയച്ചുവപ്പിലേയ്ക്ക് നീ  
ഇഴഞ്ഞു കയറുക..

Wednesday, 31 January 2018

വിവര്‍ത്തനം

ടാഗോറിന്റെ രചനയുടെ ഒരു വിവര്‍ത്തനശ്രമം.
======================

പ്രണയിനി
========

നിന്റെ മോഹന *ജോഗിന്റെ തന്തിക-
ളിന്നു മീട്ടുന്ന വാക്കെനിയ്ക്കേകുക.

കൂരിരുട്ടെന്നു രാത്രി മന്ത്രിക്കുന്നു,
താരജാലം മുകില്‍ക്കീറില്‍ മങ്ങുന്നു
ലാവ് വീണോരിലച്ചിത്രണങ്ങളില്‍
കാറ്റുതിര്‍ക്കുന്നു രാഗനിശ്വാസങ്ങള്‍.

പയ്യെ ഞാനീ  മുടിച്ചാര്‍ത്തുലച്ചിടും
നല്ല ഗന്ധങ്ങളാകവേ പൂശിടും,
നീലയില്‍ നേര്‍ത്തൊരെന്നുടുപ്പുന്മാദ-
രാവു പോലെന്നെ ഗാഢം പുണര്‍ന്നിടും.
ജോഗിന്നാരോഹണത്തിലാ വാര്‍മുഖം
കോരിയെന്‍ മടീലേറ്റിത്തലോടിടും,
പിന്നെയാ ഹൃത്തിന്നേകാന്തമര്‍മര-
മൊട്ടുമേ ചോരാതുള്‍പ്പൂവിലാക്കിടും.
കണ്ണടച്ചിടും, കാണേണ്ട നിന്‍ മുഖം
എന്നാലാ  മോഹവാണി കേട്ടാല്‍ മതി,
ഏറെയേറെപ്പറഞ്ഞു നീ നിര്‍ത്തിലും
കൂറില്‍ ചേര്‍ന്നങ്ങിരിക്കും നാം പിന്നെയും!
മെല്ലെ മങ്ങുമാ രാത്രിയിലൊറ്റയ്ക്കു
മിണ്ടിനില്‍ക്കും മരങ്ങള്‍ മാത്രം സ്ഥിരം..
നേരമോടി വെളുത്തുവോ?കണ്ണുകള്‍
വേര്‍പെടുത്തി നാം ദൂരേയ്ക്കുപോകിലും ,
പ്രാണനേ, നിന്റെ ജോഗിന്റെ തന്തിക-
ളിന്നു മീട്ടുന്ന വാക്കെനിയ്ക്കേകുക..

*ജോഗ്-ഒരു ഹിന്ദുസ്ഥാനി രാഗം,
രാത്രിയില്‍ പാടാറുള്ള പ്രണയരാഗം.



മിറാഷ്

മിറാഷ്
=====

അതെ,
അവള് അടിപ്പെട്ടുപോയി..

അന്ന്,
അവളൊരു നീല കുര്‍ത്തിയില്‍.
മുടിയൊക്കെ അഴിച്ചിട്ട്,
വെള്ളക്കൈലേസൊന്ന്
വലതുകയ്യില്‍ പിടിച്ച്..

അയാളൊരു സിതാറിസ്റ്റ് ..
നീണ്ട വിരലുകളില്‍
മിര്‍സാബ് ഉരഞ്ഞുണരുന്നു,
താളം മുറുകിമുറുകി,
ഹൃദ്യവാദനം ..
ഇടയില്‍ തലപൊക്കി
അയാള്‍ അവളെ
തറഞ്ഞുനോക്കി,
പെട്ടെന്നാണ് ..
സിതാര്‍ താഴെ വച്ച്,
കൈനീട്ടിഎത്തിപ്പിടിച്ച്
അവളെ
അയാള്‍
കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയത്!
എവിടേയ്ക്കോ ,
എങ്ങനെയോ..

..അവള്‍
അയാളെ
കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍
അനുവദിച്ചു.
അതെ,
അവള് അടിപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു,
അവള്,
നീല കുര്‍ത്തി ഊരിമാറ്റി,
കൈലേസ് താഴെയിട്ടു,
മുടിയിഴച്ചുകൊണ്ട്
അയാളുടെ
വെള്ള പൈജാമയ്ക്കുള്ളിലൂടെ
മെല്ലെ നുഴഞ്ഞുകയറി.
എത്ര വിനാഴികകളാണോ
എത്രോളം
നാഴികകള് തന്നെയോ
അങ്ങനെ നിന്നത്
അറിയില്ല..
അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

ഓ,,ആര്‍ക്കറിയാം
എത്ര നാളുകളാണ്,
എത്ര രാവും പകലുമാണ്
ആ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ,അവള്‍
ചെലവഴിച്ചതെന്ന്..
എത്ര മലകള്‍ക്കുമേലെ,
എത്ര കാടുകള്‍ക്കുമീതെ
അവരങ്ങനെ പറന്നുനടന്നുവെന്ന്..

ഇല്ല,ഒരാള്‍ക്കുമറിയില്ല..
വൈലറ്റ് ലിലാക് പൂക്കള്‍
അയാളവളുടെ
മുടിയില്‍ ചൂടിച്ചതും,
അവള്‍
ലാവണ്യവതിയായി
ഒരു കുന്നിമണി തേടി
നേര്‍ത്തതെങ്കിലും
ബലമുള്ള അയാളുടെ
തണ്ടുകളിലൂടെ
അകംപുറം
കയറിമറിഞ്ഞ്
അലഞ്ഞതും..
ഒരാള്‍ക്കുപോലുമറിയില്ലെന്നേ .
അവര് അന്യോന്യം വളരെ
അടിപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു
സത്യം!

മലമുകളില്‍
അന്ന് മഴയായിരുന്നു..
അയാളൊരു സിതാറിസ്റ്റ്,
മഴത്തന്ത്രികളില്‍
അയാളുടെ മിര്‍സാബ്
ഉരഞ്ഞുണര്‍ന്നു..
താളം മുറുകിമുറുകി
ചടുലവാദനം..
അയാള്‍ അവളെ
തറഞ്ഞുനോക്കി,
അവള്‍ അയാളേയും..
അയാളൊരു
പുതിയ രാഗം,
അവള്‍
അതില്‍ നനയുന്നൊരു
മെര്‍മെയ്ഡ്..

പെട്ടെന്നാണത്..
ശക്തിയേറിയ ആ മഴ
അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു ..!
തിരിച്ചിവിടെ
കൊണ്ടുവന്നാക്കി.
ഇവിടെ, ഈ മുറിയില്‍.

ഇവിടെ
ഈ മുറിയില്‍..
പ്രശസ്ത സിതാര്‍വാദകന്‍,
അയാളുടെ സുപ്രസിദ്ധചിത്രം!
ചിത്രത്തില്‍
അയാള്‍ സിതാര്‍
വായിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
നീണ്ട വിരലുകളില്‍
ഏകാഗ്രതയുടെ
മിര്‍സാബ് ഉരഞ്ഞുണരുന്നു!!
കണ്ണുകള്‍ ശാന്തം,
ഉയര്‍ത്തുന്നേയില്ല!
വെള്ളപൈജാമയില്‍
സംഗീതത്തിന്റെ ശുഭ്രത..
ഒരു ഉടവ് പോലുമില്ല!
അവളുടെ നീല കുര്‍ത്തി..
ഒരു ചുളിവ് പോലുമില്ല!
വലതുകയ്യിലെ
കൈലേസ്
ഇടതുകയ്യിലേയ്ക്ക്
ഒന്നു മാറ്റിപ്പിടിച്ചെന്നുമാത്രം!
മുടിയിഴകള്
ശകലം പാറിയെന്നു മാത്രം!
ഒരു പല്ലി,ചുമരിലെ
രണ്ട് മൂല ,ഇഴഞ്ഞു
കടന്നുവെന്നു മാത്രം!
ചിത്രകാരന്‍
തന്റെ ഭാവനയുടെ
രണ്ടു സ്ട്രോക്കുകള്‍
വരഞ്ഞുതീര്‍ന്നെന്നു മാത്രം!

അവള്
പതിയെ മുറിവിട്ടു,
നിരത്തിലെത്തി.

കോണിയിറങ്ങും നേരം,
മുടിയില്‍ നിന്ന്
ഒരു ലിലാക് പൂവ്
ഊര്‍ന്ന്,പടിയില്‍ വീണു.

Sunday, 14 January 2018

Translation

''ഡാഡി''എന്ന മഹേഷ് ഭട്ട് സിനിമയിലെ ഒരു മനോഹരഗാനം,സൂരജ് സനിം എഴുതിയത്,അതിന്റെ ഒരു ട്രാന്‍സ്ലേഷന്‍ ശ്രമം.

മകളോട്..
========

കണ്ണാടിയിന്നെന്നോടു
വല്ലാതെ ചോദിക്കുന്നു,
''കൊണ്ടിങ്ങുവന്നോളൂ നിന്‍
നവ്യമന്നാളിന്‍   രൂപം.

കൊണ്ടുപോരുക കൂടെ,
അടയാളമൊന്നു നീ-
യന്നുണ്ടായിരുന്നയാ-
ളെന്നുകാണിക്കാൻകൈയിൽ..!!''

ഞാനലഞ്ഞിന്നോളവും
മാഴ്ച തന്‍ മരുഭൂവില്‍ ,
കാലമെന്‍ മുഖം കോറി
നഷ്ടക്കണക്കിന്‍ തുമ്പാല്‍.

കണ്ണങ്ങുതട്ടിപ്പോയെന്‍
പ്രൗഢിക്കും പ്രതിഭയ്ക്കും
സ്നേഹവിഭ്രമങ്ങള്‍ തന്‍
മായികോന്മാദങ്ങള്‍ക്കും.

'ബോട്ടിലി'ന്‍ കോര്‍ക്ക് നീട്ടും
മദിരാസവത്തിന്നൂറ്റം
ഏറ്റുവാങ്ങിച്ചെന്‍ പാട്ടു-
പുസ്തകം നനഞ്ഞുപോയ്.

ഇന്നിപ്പോള്‍ തിരിച്ചെത്തി-
യെന്നാലോ ചൊടിതീരെ
വിണ്ടുപോയ് ,ചിരിപോലു-
മില്ലാതെ ദരിദ്രനായ്.

ഇപ്പുരമെന്നെ വിട്ടു,
ഞാനുമങ്ങനെതന്നെ,
എങ്കിലും നിരന്തര-
മന്വേഷിച്ചെന്‍ സ്വത്വത്തെ,

വന്നു നിന്നിച്ചന്തയില്‍
കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയങ്ങാ-
തെക്കുമൂലയിലെന്റെ
പ്രജ്ഞയെ വിറ്റീടുന്നു!

പ്രാണനെ,വിശ്വാസത്തെ
ഹൃദയത്തുടിപ്പിനെ,
അച്ഛനെ,സ്നേഹച്ചോപ്പിന്‍
ഗര്‍ഭപാത്രത്തെത്തന്നെ,

ഒക്കെയും വിറ്റീടുന്നു
ഞാനുരുക്കത്തോടെന്റെ
ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിച്ചേര്‍ത്ത
ചൈതന്യപ്രപഞ്ചത്തെ,
ഒത്തിരി നോക്കിയെന്നാല്‍
കണ്ടില്ല,ചിലരെങ്ങോ
കൊണ്ടുപോയത്രേ,തീരെ
കെട്ട കാശിനു വില്‍ക്കാന്‍.!

വാങ്ങുന്നു വിറ്റീടുന്നു
വില്‍ക്കുന്നു വാങ്ങീടുന്നു
എന്നിരിക്കിലും കീറ -
ഭാണ്ഡങ്ങള്‍ പേറീടുന്നോര്‍,

''നിസ്തേജന്‍ ,അന്തഃസാര-
ശൂന്യനും;കരള്‍പൂക്ക-
ളൊക്കെയും കൊഴിഞ്ഞു പോം
ഒറ്റയീയച്ഛന്‍, കുഞ്ഞേ,''

പറ്റുകില്‍ കയ്യേല്‍ക്കുക,
നിശ്ചേഷ്ടമെല്ലും കൂടാ-
ണൊക്കുകിലിതിനുള്ളില്‍
പ്രാണനെ നിറയ്ക്കുക.

Monday, 8 January 2018

ഗൂഢം

ഗൂഢം
=====

ഒരു മാസത്തോളമായി
അയാളെത്തന്നെ ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു.
ഇന്ന് പുലര്‍ച്ചെ  ഈ സമയം വരെയും
പല തവണ ഓര്‍ത്തു..
പതുക്കെ വാതില്‍ തുറന്നു,
പകലായോ? ഇല്ല,
രാത്രിയിലേയ്ക്ക് വെളുപ്പ്
പടര്‍ന്നപോലുള്ള എന്തോ ഒന്ന്.
കുറച്ചുമുന്‍പൊരു
കാറ്റ് വന്നുകാണും.
മുറ്റം നിറയെ കരിയില.
മൂന്നാലു പക്ഷികളുടെ ഒരു കൂട്ടം
പടരുന്ന വെളുപ്പിലേക്ക് പറക്കുന്നതു കണ്ടു.
ഇരുട്ട് തുളച്ച് ഒരു മണിയടിശബ്ദം.
പാല്‍ക്കാരനോ പത്രക്കാരനോ?
പത്രമാണ്.
പത്രത്തിലെ നാലാം പേജില്‍
അയാളുടെ മുഖം!!
അയാളാണോ? അല്ല.
അതുപോലിരിക്കുന്ന
അതേ താടിക്കുഴി പോലുമുള്ള
ആരോ ഒരാള്‍!!
വീണ്ടും അയാളെപ്പറ്റി ഓര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി..
അയാളുടെ നാട്,വീട്
വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി..
വെളിച്ചം പടര്‍ന്നു മുഴുവനായി.
തൂവെട്ടം!
പക്ഷികളിപ്പോള്‍
ഏതോ വൃക്ഷത്തലപ്പിലേയ്ക്ക്
പറക്കുകയാണ്.
വളവ് തിരിഞ്ഞ്
ആരോ വരുന്ന ഒച്ച..
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ?
പുരുഷനാവും..
ആണ്;വേഗത്തില്‍
നടന്നുവരുകയാണ്.
ശരിക്കും അയാളുടെ നടത്തം പോലെ.
അതുപോലാണോ?അല്ല.
ഇടതുവശം വലിച്ചു വച്ച-
പോലൊരു നടത്തം.
അയാളുടെ  വഴികള്‍..
നടവഴികള്‍..
അയാളുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്
രണ്ട് വഴികളുണ്ട്,
അവയിലെ കുറുക്കുവഴി-
ചെന്നുകയറുന്ന ചായ്പിന്റെ വരാന്ത.
ചായ്പിലെ അയാളുടെ
സ്ഥിരം മേശ,കസേര,
വഴിയോട് പുറംതിരിഞ്ഞ്
കസേരയില്‍ അയാള്‍ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്നു,
അതിദ്രുതം നീങ്ങുന്ന വിരലുകള്‍
എന്തോ എഴുതുകയാണ്,
അയാളുടെ വിരിഞ്ഞ പുറം,
തുറ്റ് തലമുടി,
ചുവന്ന ചെവിത്തുമ്പ്,
വേര്‍പ്പിറ്റുന്ന പുറംകഴുത്ത്,
ചെറിയ  തല...

നെറുകയില്‍
തൊട്ടൊരു വാരം മാടി,
പിന്‍മുടിയിലൊരെണ്ണം
മാറിയപ്പോള്‍ കണ്ടൊരു
പൊട്ടുമറുകിനെ താലോലിച്ച്,

ചെവിയുടേയും മുടിയുടേയും
ഇടവഴിയിലൂടെ കഴുത്തിലോട്ടെത്തി
ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞുപോകുന്ന,
ജുഗുലര്‍ വെയ്നിനെ
മുറുക്കെ തഴുകി തലോടാന്‍,

ഒരു സര്‍ജിക്കല്‍ ബ്ളെയ്ഡ്
കയ്യിലെടുത്തു........

വെളിച്ചം നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
മുറിയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുകയറി,
പാതി തീര്‍ത്ത പുസ്തകം
വായിച്ചുതുടങ്ങിഃ
റിച്ചാര്‍ഡ് ഹിലാരിയുടെ
'ദി ലാസ്റ്റ് എനിമി'.

Friday, 5 January 2018

Achhaa din

അച്ഛാ ദിന്‍
=========

ഒരു പൂവു തരുമോ?
അയല്‍പക്കത്തെ കാറ്റിന്നലയില്‍
ചാഞ്ചാടിവന്നൊരു സൂചിത്തുമ്പി
പൂത്ത ചമ്പകത്തിനോട് ചോദിച്ചു;
പൂവു തരുമോ?
ഒന്നു മണക്കാനായിരുന്നു..

ടോം എന്നൊരു കുട്ടിയ്ക്ക്
തുമ്പിയെ അറിയില്ല.
ഡ്രാഗണ്‍ ഹണ്ടിംഗില്‍ അവന്‍
അവസാന ലെവലും
കളിച്ചുതീര്‍ത്ത ആ നിമിഷം
ചമ്പകം
ഒരു പൂ ഉതിര്‍ക്കാന്‍
നോക്കുകയായിരുന്നു.
ഒരു വട്ടം,പലവട്ടം
ധ്യാനാത്മകം,ഏകാഗ്രമൊരു
വിറയല്‍;എവിടെ..?
പൂ എവിടെ?
തുമ്പി
കണ്ണുകളിലെ ചെറുലെന്‍സുകളെ
വിടര്‍ത്തി മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.
അവിടെ ആകാശം..
ഊഷരം!
ഊഷരമാകാശത്തിലെ
നരച്ച ധവളക്കെട്ടുകള്‍
ചമ്പകത്തിന്റെ ചില്ലകളെ
ചുറ്റിമുറുക്കി,നിസ്സഹായയാക്കി
കടുപ്പം കുറഞ്ഞൊരു
ഉരുവാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു!

ടോം
ഇന്ന് സ്കൂള്‍ അസംബ്ളിയില്‍,
ക്ഷണിച്ചുവരുത്തിയ
വരേണ്യസദസ്സിനു മുന്‍പില്‍
വരാനിരിക്കുന്ന ''നല്ല ദിന''ങ്ങളേപ്പറ്റി
പ്രസംഗിക്കും,
പലവട്ടം മുറിച്ചുപരുവപ്പെടുത്തിയ
പ്രസംഗത്തില്‍
സമരം സ്വത്വാവിഷ്കാരം
സ്വാതന്ത്ര്യം സഹവര്‍ത്തിത്വം
തുടങ്ങിയ 'സ'വാക്കുകള്‍
എടുത്തുകളഞ്ഞിടത്ത്
ശ്വാസത്തോടു ശ്വാസം നിറച്ച്
വാക്ഘടന പാലിക്കും.
സ്കൂളിലേക്ക് വരുംവഴി കണ്ട,
ഇനിയും എടുത്തുകളയാത്ത
ശവങ്ങളേയും വിശപ്പുതിന്ന
തെരുവീഥികളേയും പറ്റി
പ്രസംഗത്തില്‍ മിണ്ടാതിരിക്കും.
ബൈഹാര്‍ട്ടിംഗില്‍ മിടുക്കന്‍,പക്ഷേ
ടോമിന്
തുമ്പിയെപ്പറ്റി അറിയില്ല.

ആകാശം.
ഊഷരാകാശത്തിലേയ്ക്ക്
പൂവ് കിട്ടാതെ ,ഹതാശനായി
പറക്കുന്ന തുമ്പി.
ഉണങ്ങിയ ആകാശത്തിന്റെ
വിതുമ്പല്‍ കേട്ട്,
ഇണചേരാനൊരുങ്ങിയതു നിര്‍ത്തി
കോര്‍ത്തുനിര്‍ത്തിയ ഇണയെ
സ്വതന്ത്രയാക്കി, അത് താഴോട്ടു പറന്നു....
താഴോട്ട്..
താഴോ..ട്ട്
താഴോട്ടുള്ള അവസാന ലാപ്പില്‍
ചിറകുകള്‍ തമ്മില്‍ പിണഞ്ഞ്,
ഒട്ടി നഷ്ടമായൊരു സുതാര്യഭംഗിയുമായ്,
കുത്തനെയത്  ''തഡ്''!
പാവം താഴെയതാ ..

'ആദിപെറന്ന മുത്തപ്പന്‍മാരേ..
ഭൂലോം.. പെറന്ന മുത്തിമാരേ..
തിക്കുമില്ലേ..തിരിവുമില്ലേ..
തമ്പിരാന്‍ വരുമല്ലോ ..വേല വിളിക്കാന്‍
തെയ്യാതിനന്തോ തിന്താരോ..
തമ്പ്രാന്‍ വന്നിട്ടും..  വേല തന്നില്ല
തെയ്യാതിനന്തോ തിന്താരോ..
മുണ്ടകപ്പാടം ..നെരത്തി കുറുമ്പേ
തെയ്യാതിനന്തോ തിന്താരോ- അയ്യോ
തെയ്യാതിനന്തോ തിന്താരോ..
ഞാറുകളെല്ലാം..ഹയ്യോ
ഞാറുകളെല്ലാം'...

ഹോ!കുരല് വറ്റുന്നല്ലോ..

അറ്റുപോയൊരു തുമ്പിപ്പറക്കല്,
കൊമ്പൊടിഞ്ഞൊരു ചമ്പകവും
മണമകന്ന പൂവും,
വിതുമ്പുന്ന ആകാശം,
ടോമിന്റെ കളി നാലാം ലെവലില്‍,
ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ പോകുന്ന
ഡ്രാഗണുകളുടെ നിലവിളികള്‍..

.തമ്പ്രാ..ഇത്..
ഇതു ഞങ്ങളുടെ ഒടുക്കത്തെ
നിലവിളി.
കൂടെ ആരുമേയില്ലാത്ത
ഒടുക്കത്തെ ഒറ്റനിലവിളി!

















Friday, 29 December 2017

ഹല്ല പിന്നെ

ഹല്ല പിന്നെ..
=========

അല്ലയീ ഞാന്‍ ബൊളീവിയന്‍ സുന്ദരി,
അല്ലേയല്ല ബൊഹീമിയന്‍ പെണ്‍കൊടി,
നല്ല നാട്ടിന്‍പുറത്തെ തടിയാണു-
കൊല്ലുകില്ലെന്നാല്‍ വല്ലാതെയാക്കിടും.

തെല്ലുകള്ളം പറച്ചില്‍ സഹിച്ചിടു-
മില്ലയെന്നാലപവാദമൊട്ടുമേ,
നല്ല കട്ടപ്പണി തന്നു  വിട്ടിടു-
മില്ലതില്‍ ലവലേശവും സംശയം.