Thursday, 19 April 2018

ഭാവാന്തരം

ഭാവാന്തരം
========

ഇന്നു കണ്ട ആ വരണ്ട ഗോഥിക് സ്വപ്നം...
ഹോ! അതില്‍ നിറയെ പൊടിക്കാറ്റായിരുന്നു.
സമയം പാതിരായും കൂറ്റാക്കൂറ്റിരുട്ടും.
പ്രണയികള്‍ പോലും ഉണര്‍ന്നിരിക്കാത്ത
കറുത്ത രാത്രിയുടെ കൊടും നിറം!
അതിലേയ്ക്ക്
എപ്പൊഴാണയാള്‍ കയറിവന്നത്?

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അഴുകിയ
ഫൈബ്രിനോജന്‍ ഗന്ധം..
തിരിഞ്ഞുനോക്കി..
കറുത്ത നീണ്ട  തുകല്‍കോട്ട്,
കൂര്‍പ്പിച്ചുയര്‍ത്തിയ ചെവികള്‍,
ചുവപ്പിച്ചെടുത്ത കണ്ണുകള്‍,
ഉയര്‍ത്തിയൊരുക്കിയ നെറ്റി,
ഒട്ടിച്ചുചേര്‍ത്ത ദംഷ്ട്ര..
ദൈവമേ..ലീ..?
*ക്രിസ്റ്റഫര്‍ ഫ്രാങ്ക് ലീ...!
എവിടെയാ ചോരച്ചുവപ്പിന്റെ
കാര്‍പാത്തിയന്‍ രൗദ്രത?
കണ്ണുകളില്‍ പകരമൊരു
വിഷാദസ്വപ്നത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രത!
സര്‍,എന്താണിങ്ങനെ?
നോക്കൂ..
ഞാനൊരു ഭരണാധികാരിയുടെ കഥ പറയാം..
അദ്ദേഹം,വാഴ്ത്തപ്പെട്ട മധ്യവര്‍ഗ മിശിഹ..
നാളുകളായ്,കോര്‍പറേറ്റ് ഭീമരുടെ,
പി.ആര്‍ കമ്പനികളുടെ,
പ്രബലപ്രചാരണ വൈഫൈ വഴി
തലച്ചോറുകളില്‍ പ്രക്ഷാളനമഴിച്ചുവിട്ടൊരു
ചണ്ഡമാരുതന്‍..
നയങ്ങളില്‍,ജനവിരുദ്ധതയുടെ
ഗില്ലറ്റിന്‍  ഘടിപ്പിച്ചെന്നു പേരുവീണ
കൗടില്ല്യചിത്തന്‍..
സര്‍,അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോള്‍
നാവുകള്‍ക്ക് മൂര്‍ച്ച കൂടും,കേള്‍ക്കൂ..
സ്വയം ഉന്മത്തനാകൂ,വിരല്‍മറകള്‍ മാറ്റി ഘോരനഖങ്ങളെ പുറത്തെടുക്കൂ..
ചൊടികളില്‍ ചോര നുണയ്ക്കൂ..

അദ്ദേഹം-
ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ ഭാഷയില്‍-
ഭരണാഭിനിവേശത്തിന്റെ ഇണ,
വികാരഹീനന്‍,ദ്വന്ദരൂപി..

-ഒരു രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞന്റെ ചിന്തയില്‍-
ഭരണനൈപുണ്യന്‍, ^നാലാം റെയ്ശ് പ്രയോക്താവ് ..

ഞാന്‍ പറയുന്നൂ ..ഡിയര്‍ ലീ,
ഈ ഹൈകോളേഡ് തുകല്‍ക്കോട്ടിന്റെ
മധ്യസ്ഥതയില്‍
നീയും അദ്ദേഹവും ഒരേ ചോര!
ഒരേ മാനിഫെസ്റ്റോയുടെ ദിക്പാലകര്‍,
വരിഷ്ഠ **ലെവിയാത്തന്‍മാര്‍,
കറുപ്പിന്‍ ചിറകുള്ള..
ഏഹ്!താങ്കള്‍ക്ക് ചിറക് മുളയ്ക്കുന്നോ?
ചോര നിറയുന്ന ചുണ്ടുകള്‍
പുറം തള്ളിവന്ന നഖങ്ങള്‍
രണ്ട് നീളന്‍കടവാതില്‍ചിറകുകള്‍!
ചിറക് പൊന്തി ..
ജനല്‍ കടന്നു..
ജനലിനപ്പുറം സ്വപ്നം മുറിഞ്ഞു..
ആ വരണ്ട ഗോഥിക് സ്വപ്നം.
സ്വപ്നങ്ങളങ്ങനെ മുറിയുകയാണ്!
അശാന്തി ജനല്‍ കടക്കുകയാണ്..
ഇനി
അധൃഷ്യത..
അകര്‍മ്മത.

*ഡ്രാക്കുളയെ അവതരിപ്പിച്ച നടന്‍

^പുത്തന്‍സാമ്രാജ്യം refers to മൂന്നാം റേയ്ശ്=നാസി ജര്‍മനി

**ഭീമാകാരനായ ഒരു കടല്‍ ജന്തു

Wednesday, 11 April 2018

The melancoly whore

..yes,at last who not want to be a *melancholy whore?വിഷാദം എന്നത് ബ്രോാമൈഡോ വെലേറിയനോ നല്‍കുന്ന ഒരു അര്‍ഥബോധാവസ്ഥയാവാം.ആ രാജ്യത്തില്‍  ഒരു പണിയും ചെയ്യാതെ മയങ്ങിക്കിടക്കുകയേ വേണ്ടൂ,ഒരിക്കലയാള്‍ നിങ്ങളെ കാണാന്‍ വരും.നിങ്ങളെ '**ഡെല്‍ഗഡീന'...എന്നു പ്രേമപൂര്‍വം വിളിക്കും. രാത്രി മുഴുവനും മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ശരീരം  തലോടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.നിങ്ങളുടെ മുറിയാകെ ചേതോഹരവസ്തുക്കളെക്കൊണ്ട് നിറയ്ക്കും.നിങ്ങളുടെ മുഖത്തിന് ഏറ്റവും ചേര്‍ന്ന ഇയര്‍ റിംഗുകള്‍ ഉപഹാരമായി തലയിണക്കീഴെ  വെച്ചിട്ടു പോകും.യൂറോകള്‍ ചെലവാക്കി എല്ലാ ദിവസവും അയാള്‍ നിങ്ങളെ കാണാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ദൂരത്തുനിന്നു വരും.യഥാര്‍ഥത്തില്‍ നിങ്ങളുണരേണ്ടെന്നുതന്നെയാണ് അയാള്‍ക്ക്..നേരം പുലരുന്നതുവരെ ഉറങ്ങുന്ന നിങ്ങളെ  വെറുതെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്യും.നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി പൊടിപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന, തന്റെ വീട് നന്നായിത്തന്നെ തട്ടിക്കുടഞ്ഞെടുക്കും.നിറയെ ചിത്രങ്ങള്‍ തൂക്കും.നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ബ്രഡ്ടോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കും.അടുക്കളയില്‍ ഓടിനടന്നുപണിയുന്ന,തുണികള്‍ ഉണക്കുന്ന,വീടു നോക്കുന്ന നിങ്ങളെ അയാള്‍ സ്വപ്നം കാണും.പ്രണയാര്‍ദ്രനായി ,അയാള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെഴുതുന്ന കത്തുകള്‍ ഏതോ ഒരു പ്രാദേശികജേര്‍ണലിലെ  ഡെയ്ലികോളത്തില്‍ അഭിനിവേശത്തിന്റെ അലകളുയര്‍ത്തും.അയാളൊരു കോളമിസ്റ്റാണ്.സത്യം പറയൂ, നിങ്ങള്‍ അയാളെ ശ്രദ്ധിക്കാനേ പോവുന്നില്ലെന്നുണ്ടോ?പാതിബോധത്തില്‍ ഒരു സ്വപ്നമായെങ്കിലും അയാളെ കാണാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കുന്നില്ലേ?ഓര്‍ത്തോളൂ,ഈ തൊണ്ണൂറാം വയസ്സില്‍ ആദ്യമായി അയാള്‍ പ്രണയിക്കുകയാണ്.കേട്ടോളൂ, അയാളെന്നൊരാള്‍ നിങ്ങളുടെ അടിവയറ്റിലെ രോമങ്ങള്‍ വരെ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്!Yes.at last who not want to be his melancholy whore..

*എന്റെ വിഷാദവേശ്യക്കൊരു ഓര്‍മക്കുറിപ്പ്- മാര്‍ക്വേസ്

**പിതാവിനാല്‍ പ്രണയിക്കപ്പെട്ട ,ഒരു മെക്സിക്കന്‍ നാടോടിക്കഥയിലെ മകള്‍

Saturday, 17 March 2018

ഝര്‍ന

ഝര്‍ന*
            ======                        കവി:ശ്രീജയശങ്കര്‍പ്രസാദ്
മലയാളം: നിഷാ നാരായണന്‍
           

എന്തനുസ്യൂതമിതെന്തു പ്രഭാവിത-
മെന്തതിദീപ്ത തരംഗിത ഭാവം,
എന്തൊരു ചൊടിയി,തിലില്ല ഹലാഹല-
മെന്തിതു രസമേ,സുന്ദരി ഝര്‍നേ..

ഏതു മഹാചലപാളിയടര്‍ന്നതി-
നേതു രഹസ്യതലത്തിലുണര്‍ന്നൂ..
ഏതവിചാരിത  സമയരഥത്തി-
ന്നാണിയിടും  മേധാവിനി ഝര്‍നേ..

എത്രതിവേഗമുണര്‍ന്നു കവിഞ്ഞിവ-
ളിപ്പുതുമാരിയിലെത്രയുമാഴം!
എത്രശ്ശമപ്പോള്‍ ഹൃത്തുരുവിട്ടവ-
ളത്ര ശുഭാംഗി ,വിലാസിനി ഝര്‍ന.

എവ്വിധമീച്ചെറുധാര, നിരുത്സവ-
മെയ്മന,മനിതരമുര്‍വ്വരമാക്കി,
എങ്ങനെ പ്രേമിനി കന്യയൊരാളുടെ
കണ്‍നിറയിച്ചതിരാഗിണി ഝര്‍നേ..

രാഗിലഭൂവില്‍,വൃക്ഷ,ലതാഹരിത-
ഛദഛായയിലിച്ചുടുജീവനില്‍,
പ്രാണനില്‍,മോഹിനി ഝര്‍നേ...നിന്നുടെ
ശീതളധാരാസവമതു നീളെ,
ഇഭ്ഭുവി,നീയും,മുഴുതിങ്കളുമായൊ-
ത്തൊരു കനവിലുലാവിന ഞാനും..

*അരുവി

ശുഭം

ശുഭം
====

നറുനീല വിരിച്ച മെത്തയില്‍
നിറയേ  മിണ്ടിയിരുന്നതാണു നീ,
ഉടല്‍ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച കയ്യെടു-
ത്തറിയാതിന്നലെയെങ്ങുമാഞ്ഞു പോയ്!

ഉടവങ്ങളുതിര്‍ന്നു തീര്‍ന്നു,വെണ്‍-ചെറുതിങ്കള്‍ക്കല വാനിലാഴ്ന്നുടന്‍
പകലെത്തി നിറഞ്ഞു...നീയൊരാ-
ളരികത്തില്ലതു  തോന്നലാകുമോ?

മുറികള്‍ക്കകമാകെ,പിന്നെയോ
പടിവാതില്‍ക്കല്‍ ചെടിപ്പടര്‍പ്പിലായ്
വഴിയില്‍,തൊടി,മാന്തണുപ്പിലി-
ന്നൊരുപാടോടിയലഞ്ഞിരുന്നിവള്‍.

അഴലാറ്റിയടുക്കളപ്പുറ-
ക്കരിയില്‍ പയ്യെമുഖം പതുക്കവേ ,
ഹൃദിതന്നിലയുക്തചിന്തയാ-
ലുടനേ കേളി തുടങ്ങി മേല്‍ക്കുമേല്‍.

അതികാമിനിയായ യക്ഷി തന്‍
അനുരാഗച്ചിരിയില്‍ മയങ്ങിയോ,
ഞൊടിയില്‍ ചെറുമുല്ല പൂക്കുമാ
മുടിയില്‍ തന്നെ മണത്തിരുന്നുവോ ?
പ്രിയമെ,ന്നകമേറെ   മൂളിടും
കമനീയാംഗിത 'ലീല' തന്‍ വരി-
യ്ക്കിട ചാരിയിരുന്നുവോ സ്വയം
മദനന്‍തന്നുടെ വേഷമിട്ടുവോ?

എവിടെത്തനുവാഴ്ത്തി നില്‍പു നീ,
പതിയേ  തൂവലുയര്‍ത്തിടുന്നു , ഞാന്‍,
മല മേലെ,വനാന്തരങ്ങളില്‍,
പുഴ തന്‍ മോളിലിരുണ്ട തോപ്പിലും,
പകല്‍ നീളെ,നനുത്ത സന്ധ്യയില്‍
ഇരുളിന്‍  തോരണമിട്ട രാവതില്‍
കുളിര്‍ ചാറിനനഞ്ഞ മാരിയില്‍
കൊടുവേനല്‍ കുടയുന്നൊരഗ്നിയില്‍,

ചിറകോ , രസവേഗമാകവേ
ഗതകാലം പൊളിപോലടര്‍ന്നുപോയ്!.
കരള്‍ പൂത്തു,നിലാവതില്‍ വിടര്‍-
ന്നൊരു ഗാനം  ...പുതുജീവിതസ്സ്വരം!















Thursday, 8 February 2018

വിഷനീല

വിഷനീല
..............

കടും ബ്രൗണില്‍
''ഒലിവ് ബ്ളാക്കി''ന്‍റെ നിഗൂഢത ചാലിച്ചപ്പോള്‍
ക്യാന്‍വാസില്‍
നിന്‍റെ   ഇരുള്‍ക്കൂടാരം പുളഞ്ഞു..
............................................
.....ഇടംകാല്‍ മടമ്പിലൊരിഴയല്‍!
നിന്‍റെ കരിശല്‍ക്കങ്ങളെന്തു സുഖദം..

പടര്‍ന്നിഴയുന്ന പാണലില്, ചേരില് 
ആ പഴമൂണിപ്പാലയില്.,എരുക്കില്
നിന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ  ഹരിതകം വരയാന്‍
ഞാന്‍ പച്ചയുടെ  നിറഭേദം
''ടെറാ വെര്‍ട്ട ''ചാലിച്ചു..
.................................
....നീ ഫണമൊരുക്കണ്ട.
ആ കരിനീലയേറ്റാന്‍
ഇന്നെനിക്ക് മനസ്സില്ല..

നീ ഊളിയിടുന്ന
കരിയിലപ്പറ്റങ്ങള്‍ക്കിനി
''ബിസ്റ്റര്‍ ബ്രൗണി''ന്‍റെ തനിമയൊഴുക്കണം,
നിന്‍റെ നിമ്നോന്നതങ്ങള് പതിഞ്ഞ
ഇളംപൂഴിക്കൊരു സ്ളൈറ്റ് '' സിയന്ന ബ്രൗണി''ന്‍റെ
മണ്ണത്തം  ചാര്‍ത്തണം...
..................................................
....ഇന്നത്തെ എന്‍റെ നട്ടുച്ച സ്വപ്നത്തില്‍
നിറയെ നിന്‍റെ വിഷപ്പല്ലുകളുടെ
ചാരുതയായിരുന്നു..

''കൊബാള്‍ട്ട് ബ്ളൂ''വിനെന്നും
ആകാശത്തിന്‍റെ   ലയഭംഗിയാണ്,
നിന്‍റെ   മേല്‍ക്കൂര കടുപ്പിക്കാന്‍
ഞാനതില് ''കാര്‍ബണ്‍ ബ്ളാക്കി''ന്‍റെ ഗാഢത ചേര്‍ക്കും
.....    .,.....,.  നിന്‍റെ ഉടലിപ്പോള്‍
സ്നിഗ്ദ്ധമൊരു ‍പാദസരച്ചുറ്റ്.
   നീ എന്നെ കൊത്തുമോ?

നിന്‍റെ വന്യസ്ഥലിയിലെ
കത്തിയുതിര്‍ന്ന തിരിനാമ്പുകള്‍ക്ക്
''വെര്‍മില്യോണി''ന്‍റെ  ചുവപ്പുരഹസ്യം കൊടുത്തതിനെ
''വെല്‍ഡ് യെല്ലോ''യുടെ   മൂര്‍ച്ചകൊണ്ടറ്റം കൂര്‍പ്പിക്കും..
''യുറേനിയം മഞ്ഞ''യില്
മഞ്ഞളലിഞ്ഞെഴുന്ന നിന്‍റെയുടല്‍രൂപങ്ങളിലെ
പച്ചപ്പായല് തെളിഞ്ഞുനില്‍ക്കും.....,..

...,....,,..................
നീയൊന്നുയര്‍ന്നുപൊങ്ങി,തല നീട്ടി..
ആ കണ്ണുകള്‍, രണ്ട് ജീര്‍ണതകള്‍,
   എന്‍റെ മൃതിയുഴിയുന്ന പോലെ..

ഈ ജനലഴിക്കരികിലെ
കറുകപ്പൊന്ത,
നവോത്ഥാനത്തിന്‍റെ ''വിറിഡിയന്‍ ഗ്രീനി''ല്‍
പടമുരിഞ്ഞെറിഞ്ഞ നിന്‍റെ
പൂര്‍വ്വാശ്രമത്തിന്‍റെ ഗാഥകള്‍ പാടും..
   ആ നാവോറേറ്റുന്ന പുള്ളോന്‍വീണകളെ
''സെപ്യ ബ്രൗണി''ന്‍റെ  കടുംരാശിയാല്‍ ഞാന്‍
സമ്മോഹിപ്പിക്കും......
നിന്‍റെ തിടുക്കത്തിലുമെന്തൊരു
ലാസ്യമാണ്!

എന്‍റെ   ബ്രഷ്ബ്രസ്സല്‍സ്
നിന്‍റെ ഉടല്‍വളവുകളില്‍ പുളയണം.
ഈ ക്യാന്‍വാസില്‍ നീ
നിഗൂഢമയക്കത്തിലാഴുന്ന
   നിന്‍റെ കനവിറ്റുന്ന, രതിയുണരുന്ന,
പകലെത്താത്ത,പച്ച കറുത്ത
ഊഷരസങ്കേതം വിടരണം..
നിന്‍റെ സീല്‍ക്കാരം, കനല്‍‍ചുവപ്പാണ്,
ആ രൗദ്രദംശങ്ങള്‍‍, നീല ഖരീഭവിച്ച
'' സെറിലിയന്‍ ബ്ളൂ'' വായി  കൊത്താനായുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ പകയുതിരുന്നയാ തീക്കണ്ണില്‍
''ഓക്കര്‍ റെഡി''ന്‍റെ  ധാര്‍ഷ്ട്യം നിറയ്ക്കും..
സര്‍വ്വമിതില്‍ വരയണമെനിക്ക്..
ചായത്തട്ടില്‍ ഭ്രാന്തം
ഞാന്‍ നിന്‍റെ നിറക്കൂട്ടൊരുക്കട്ടെ..
വിരുദ്ധവര്‍ണങ്ങളെ ഇണ ചേര്‍ക്കട്ടെ,
നിറഭേദങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി ക്യാന്‍വാസില്‍
നിന്‍റെ ചുരുള്‍ വഴികള്‍ക്ക്  ചാലു കീറട്ടെ..

തെല്ലിട  നീ ആ വിഷനീല വിഴുങ്ങുക
കറുംപത്തി താഴ്ത്തുക,
എന്‍റെ   ബ്രഷ് വരപ്പാടുകളില്‍
കായല്‍പച്ചയുടെ
അഗാധനീലയുടെ
തീച്ചുവപ്പിന്‍റെ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍  പകരുക..
പൗരാണികതയുടെ    ''ഗ്രേ ടോണ്‍'' ഭിത്തിയില്‍ നിന്ന്
എന്‍റെ ഹൃദയച്ചുവപ്പിലേയ്ക്ക് നീ  
ഇഴഞ്ഞു കയറുക..

Wednesday, 31 January 2018

മിറാഷ്

മിറാഷ്
=====

അതെ,
അവള് അടിപ്പെട്ടുപോയി..

അന്ന്,
അവളൊരു നീല കുര്‍ത്തിയില്‍.
മുടിയൊക്കെ അഴിച്ചിട്ട്,
വെള്ളക്കൈലേസൊന്ന്
വലതുകയ്യില്‍ പിടിച്ച്..

അയാളൊരു സിതാറിസ്റ്റ് ..
നീണ്ട വിരലുകളില്‍
മിര്‍സാബ് ഉരഞ്ഞുണരുന്നു,
താളം മുറുകിമുറുകി,
ഹൃദ്യവാദനം ..
ഇടയില്‍ തലപൊക്കി
അയാള്‍ അവളെ
തറഞ്ഞുനോക്കി,
പെട്ടെന്നാണ് ..
സിതാര്‍ താഴെ വച്ച്,
കൈനീട്ടിഎത്തിപ്പിടിച്ച്
അവളെ
അയാള്‍
കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയത്!
എവിടേയ്ക്കോ ,
എങ്ങനെയോ..

..അവള്‍
അയാളെ
കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍
അനുവദിച്ചു.
അതെ,
അവള് അടിപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു,
അവള്,
നീല കുര്‍ത്തി ഊരിമാറ്റി,
കൈലേസ് താഴെയിട്ടു,
മുടിയിഴച്ചുകൊണ്ട്
അയാളുടെ
വെള്ള പൈജാമയ്ക്കുള്ളിലൂടെ
മെല്ലെ നുഴഞ്ഞുകയറി.
എത്ര വിനാഴികകളാണോ
എത്രോളം
നാഴികകള് തന്നെയോ
അങ്ങനെ നിന്നത്
അറിയില്ല..
അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

ഓ,,ആര്‍ക്കറിയാം
എത്ര നാളുകളാണ്,
എത്ര രാവും പകലുമാണ്
ആ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ,അവള്‍
ചെലവഴിച്ചതെന്ന്..
എത്ര മലകള്‍ക്കുമേലെ,
എത്ര കാടുകള്‍ക്കുമീതെ
അവരങ്ങനെ പറന്നുനടന്നുവെന്ന്..

ഇല്ല,ഒരാള്‍ക്കുമറിയില്ല..
വൈലറ്റ് ലിലാക് പൂക്കള്‍
അയാളവളുടെ
മുടിയില്‍ ചൂടിച്ചതും,
അവള്‍
ലാവണ്യവതിയായി
ഒരു കുന്നിമണി തേടി
നേര്‍ത്തതെങ്കിലും
ബലമുള്ള അയാളുടെ
തണ്ടുകളിലൂടെ
അകംപുറം
കയറിമറിഞ്ഞ്
അലഞ്ഞതും..
ഒരാള്‍ക്കുപോലുമറിയില്ലെന്നേ .
അവര് അന്യോന്യം വളരെ
അടിപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു
സത്യം!

മലമുകളില്‍
അന്ന് മഴയായിരുന്നു..
അയാളൊരു സിതാറിസ്റ്റ്,
മഴത്തന്ത്രികളില്‍
അയാളുടെ മിര്‍സാബ്
ഉരഞ്ഞുണര്‍ന്നു..
താളം മുറുകിമുറുകി
ചടുലവാദനം..
അയാള്‍ അവളെ
തറഞ്ഞുനോക്കി,
അവള്‍ അയാളേയും..
അയാളൊരു
പുതിയ രാഗം,
അവള്‍
അതില്‍ നനയുന്നൊരു
മെര്‍മെയ്ഡ്..

പെട്ടെന്നാണത്..
ശക്തിയേറിയ ആ മഴ
അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു ..!
തിരിച്ചിവിടെ
കൊണ്ടുവന്നാക്കി.
ഇവിടെ, ഈ മുറിയില്‍.

ഇവിടെ
ഈ മുറിയില്‍..
പ്രശസ്ത സിതാര്‍വാദകന്‍,
അയാളുടെ സുപ്രസിദ്ധചിത്രം!
ചിത്രത്തില്‍
അയാള്‍ സിതാര്‍
വായിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
നീണ്ട വിരലുകളില്‍
ഏകാഗ്രതയുടെ
മിര്‍സാബ് ഉരഞ്ഞുണരുന്നു!!
കണ്ണുകള്‍ ശാന്തം,
ഉയര്‍ത്തുന്നേയില്ല!
വെള്ളപൈജാമയില്‍
സംഗീതത്തിന്റെ ശുഭ്രത..
ഒരു ഉടവ് പോലുമില്ല!
അവളുടെ നീല കുര്‍ത്തി..
ഒരു ചുളിവ് പോലുമില്ല!
വലതുകയ്യിലെ
കൈലേസ്
ഇടതുകയ്യിലേയ്ക്ക്
ഒന്നു മാറ്റിപ്പിടിച്ചെന്നുമാത്രം!
മുടിയിഴകള്
ശകലം പാറിയെന്നു മാത്രം!
ഒരു പല്ലി,ചുമരിലെ
രണ്ട് മൂല ,ഇഴഞ്ഞു
കടന്നുവെന്നു മാത്രം!
ചിത്രകാരന്‍
തന്റെ ഭാവനയുടെ
രണ്ടു സ്ട്രോക്കുകള്‍
വരഞ്ഞുതീര്‍ന്നെന്നു മാത്രം!

അവള്
പതിയെ മുറിവിട്ടു,
നിരത്തിലെത്തി.

കോണിയിറങ്ങും നേരം,
മുടിയില്‍ നിന്ന്
ഒരു ലിലാക് പൂവ്
ഊര്‍ന്ന്,പടിയില്‍ വീണു.

Sunday, 14 January 2018

Translation

''ഡാഡി''എന്ന മഹേഷ് ഭട്ട് സിനിമയിലെ ഒരു മനോഹരഗാനം,സൂരജ് സനിം എഴുതിയത്,അതിന്റെ ഒരു ട്രാന്‍സ്ലേഷന്‍ ശ്രമം.

മകളോട്..
========

കണ്ണാടിയിന്നെന്നോടു
വല്ലാതെ ചോദിക്കുന്നു,
''കൊണ്ടിങ്ങുവന്നോളൂ നിന്‍
നവ്യമന്നാളിന്‍   രൂപം.

കൊണ്ടുപോരുക കൂടെ,
അടയാളമൊന്നു നീ-
യന്നുണ്ടായിരുന്നയാ-
ളെന്നുകാണിക്കാൻകൈയിൽ..!!''

ഞാനലഞ്ഞിന്നോളവും
മാഴ്ച തന്‍ മരുഭൂവില്‍ ,
കാലമെന്‍ മുഖം കോറി
നഷ്ടക്കണക്കിന്‍ തുമ്പാല്‍.

കണ്ണങ്ങുതട്ടിപ്പോയെന്‍
പ്രൗഢിക്കും പ്രതിഭയ്ക്കും
സ്നേഹവിഭ്രമങ്ങള്‍ തന്‍
മായികോന്മാദങ്ങള്‍ക്കും.

'ബോട്ടിലി'ന്‍ കോര്‍ക്ക് നീട്ടും
മദിരാസവത്തിന്നൂറ്റം
ഏറ്റുവാങ്ങിച്ചെന്‍ പാട്ടു-
പുസ്തകം നനഞ്ഞുപോയ്.

ഇന്നിപ്പോള്‍ തിരിച്ചെത്തി-
യെന്നാലോ ചൊടിതീരെ
വിണ്ടുപോയ് ,ചിരിപോലു-
മില്ലാതെ ദരിദ്രനായ്.

ഇപ്പുരമെന്നെ വിട്ടു,
ഞാനുമങ്ങനെതന്നെ,
എങ്കിലും നിരന്തര-
മന്വേഷിച്ചെന്‍ സ്വത്വത്തെ,

വന്നു നിന്നിച്ചന്തയില്‍
കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയങ്ങാ-
തെക്കുമൂലയിലെന്റെ
പ്രജ്ഞയെ വിറ്റീടുന്നു!

പ്രാണനെ,വിശ്വാസത്തെ
ഹൃദയത്തുടിപ്പിനെ,
അച്ഛനെ,സ്നേഹച്ചോപ്പിന്‍
ഗര്‍ഭപാത്രത്തെത്തന്നെ,

ഒക്കെയും വിറ്റീടുന്നു
ഞാനുരുക്കത്തോടെന്റെ
ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിച്ചേര്‍ത്ത
ചൈതന്യപ്രപഞ്ചത്തെ,
ഒത്തിരി നോക്കിയെന്നാല്‍
കണ്ടില്ല,ചിലരെങ്ങോ
കൊണ്ടുപോയത്രേ,തീരെ
കെട്ട കാശിനു വില്‍ക്കാന്‍.!

വാങ്ങുന്നു വിറ്റീടുന്നു
വില്‍ക്കുന്നു വാങ്ങീടുന്നു
എന്നിരിക്കിലും കീറ -
ഭാണ്ഡങ്ങള്‍ പേറീടുന്നോര്‍,

''നിസ്തേജന്‍ ,അന്തഃസാര-
ശൂന്യനും;കരള്‍പൂക്ക-
ളൊക്കെയും കൊഴിഞ്ഞു പോം
ഒറ്റയീയച്ഛന്‍, കുഞ്ഞേ,''

പറ്റുകില്‍ കയ്യേല്‍ക്കുക,
നിശ്ചേഷ്ടമെല്ലും കൂടാ-
ണൊക്കുകിലിതിനുള്ളില്‍
പ്രാണനെ നിറയ്ക്കുക.